YENİ Parti’nin mahalle meclisi örgütlenmesinin ilk örneğini Şişli’de başlatması, siyaseti yalnızca seçim dönemlerinde sandığa indirgemek yerine yurttaşın karar süreçlerine doğrudan katılımını hedefleyen yeni bir örgütlenme modelinin işareti olarak öne çıkıyor.
Siyasetin Merkezine Mahalle Konuyor
YENİ Parti’nin Şişli’de düzenlediği “Yeni Şişli İçin Ortak Gelecek Mahalle Buluşmaları”, parti örgütlenmesinde tabandan yukarıya doğru yeni bir siyaset anlayışının ilk örneklerinden biri olarak dikkat çekti.
Şişli İlçe Başkanı Canercan Kartal’ın ev sahipliğinde gerçekleştirilen buluşmaya, YENİ Parti Genel Başkan Yardımcısı Suat Özçağdaş da katıldı. Yurttaşların yalnızca dinleyici olmadığı toplantılarda mahallelerin sorunlarının tartışılması, politika önerilerinin geliştirilmesi ve parti programına katkı sunulması hedeflendi.
Seçmen Değil, Siyasetin Öznesi
Bu modelin asıl önemi, yurttaşı seçimden seçime oy veren pasif bir seçmen konumundan çıkarıp politika üretiminin doğrudan aktörü haline getirme iddiasında yatıyor.
Özçağdaş’ın “partimizi sokak sokak, mahalle mahalle vatandaşlarımızla birlikte örgütlemeye devam edeceğiz” mesajı da bu yaklaşımın yalnızca Şişli’ye özgü bir etkinlik değil, YENİ Parti’nin örgütlenme stratejisinin temel unsurlarından biri olarak kurgulandığını gösteriyor.
Türkiye’de parti örgütlerinin uzun süredir merkezileşme, lider odaklı siyaset ve seçim dönemlerine sıkışan katılım modeli üzerinden eleştirilmesi dikkate alındığında, mahalle meclisleri iddiası siyasetin yönünü yukarıdan aşağıya değil, aşağıdan yukarıya çevirmeyi amaçlayan önemli bir deneyim niteliği taşıyor.
Yeni Siyasetin Sınavı Uygulamada
Ancak mahalle meclislerinin gerçek anlamda demokratik bir mekanizmaya dönüşüp dönüşmeyeceğini belirleyecek olan, toplantıların yapılmasından çok alınan kararların parti politikalarına ne ölçüde yansıyacağı olacak.
Çünkü taban siyaseti, yalnızca yurttaşı dinlemekle değil; yurttaşın sözünü karar mekanizmalarının parçası haline getirmekle mümkün.
Şişli’de başlayan bu model, bu açıdan YENİ Parti için yalnızca bir örgütlenme hamlesi değil, aynı zamanda “yeni siyaset” iddiasının sahadaki ilk ciddi sınavlarından biri anlamına geliyor.
